*
*
*
*
*
*
*
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,, ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; www.agna.blogfa.com www.agna.blogfa.com ,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

-------------- اشعار جدید ۳ اکتبر ۲۰۱۵ - منظر
  منظر
اشعار جدید ۳ اکتبر ۲۰۱۵

<<    >>

 

<< کفر ابلیس >>

درخت را  

             مانا

با

            ریشه ها هم 

                              در خاک 

سرود 

            می خوانم

                          بی هراس از 

                                          شب 

                                        و 

                                          دشنه 

که 

کُفر ابلیس 

              نمی ماند

می دانم!

            سرود

می خوانم 

بی هراس 

از 

تازیانه و 

تبر!

راستی 

دیگر 

چه خبر ؟!...

که از من ؟! 

من 

شاعرم و 

دغدغه ای دارم 

دغدغه ای 

فردا را و 

شرف

آفرین 

که درست زدی 

بر هدف 

و سرود!...

می خوانم 

در خلوت 

در جمع  

و می خوانم:

" دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند

گل آدم بسرشتند و

به پیمانه زدند."

و حافظ و عطر‌ٍ یادٍ کسی از 

جنس علاقه 

سرمستم می کند 

سراپا!

 

ـ ـ ـ

<<  ترنم جاری  >>

ای عشق 

ای سرودٍ سرخوشانه ی 

دل 

ای عشق 

ای 

ترنمٍ جاری ! 

پرواز بلند

شب چراغٍ 

بیداری 

تُو 

خًٌم تا همیشه 

سرشاری 

و سرشاری 

و 

بهین یاری‌؛ 

تُو ترجمان‌ٍ 

بلاغت 

ناخدای 

بی وروا 

تًو 

تندیس نجیب وارٍ شوق 

تًو مشرقی ترین ؛ 

بال در

بال 

با تو حسٍ 

پرواز 

در من!

ای 

شکوه ناز 

من ام 

و 

موسا 

توئی 

روح بلند 

اعجاز 

که 

بخوان اًت

به اَوای بزرگ 

دل قدسی 

تو را بخوانم 

تنها تُو را 

ای یگانه 

سِر الست!

---

<<  یار صمیمی   >>

چه با

طنطنه و 

شکوه 

از خیال من 

می گذرد 

یادت 

و می گذرد 

از خیال و کنار من / گُل یادِ 

تو 

ای 

مرادفِ بهار 

هم لهجه ی 

قدیمی 

یار 

صمیمی !

تو از 

سمت احساسی 

و 

خوش بوتر از 

گُل یاسی 

مگر نه که 

عشق 

یعنی همین 

دل دادن 

ساده ! 

مگر نه که ؛

عشق یعنی 

واژه ؛ واژه 

فریاد شدن! 

چه با 

طنطنه و شکوه 

از خیال من 

می گذرد 

یادت 

که 

حسی از این دست٬ 

در تعریف 

نمی گنجد

چه 

بی پروا

می کند و 

چه پرشورم 

سراپا

غرق نورم!

و مگر نه 

گه 

هیجانی از این 

دست؛

اهوراگون است 

او 

آری 

درست فهمیده ای 

چه 

با طنطنه و 

شکوه 

از کنار من 

می گذرد او!

---

<<  شعر ناب   >>

می سرایم 

شعر نابم را 

ز برایت 

ای 

اسطوره ی عصر 

انسان 

که درکی از 

این دست 

خود 

یکتا مرهم است او!

و هر باره 

از تنم 

فریاد می کشد 

عشقی را 

که عجین است 

با تاروپودم 

وجودم!

می سرایم 

شعر نابم را 

زبرایت 

ای 

امید جان 

جان جهان!

تو هم 

بهاری و 

هم روح وار 

شادی 

که حزن هزار ساله 

شکست 

ز گُل مقدمت! 

پس سلام برتو! پس سلام!

می سرایم شعر نابم را 

زبرایت

 و باتو 

خطهای غمگرفته ی چهره ام 

محو شدند؛

بی تمامی !

---

<< تیشه ی غیرت   >>

من یار تو هستم و 

توئی یارٍ دلم 

من یار تو هستمُ 

زتو

سرمستم

من مستم 

تا هستم 

که عطر تو 

بس 

خوش تر 

ز هل و

کندر 

و در 

فرارویم 

می بینمت 

مثل

تصویری 

در قاب وار

شکوه

من 

یار تو هستم و

توئی 

یار دلم 

که با تو 

بی نیاز 

می شوم 

زهر چه 

حماسه وٍ  

حرفی از 

این دست!

که با تو 

تیشه ی 

غیرت 

به رقص در می آید 

در تفٍ فرهاد!

من 

یار تو هستم و 

توئی 

یار دلم!

که بی تو 

بارانٍ حسرت 

مجال اًم نمی دهد 

و من 

در آستانه ی خزان 

یکتا خانه نشینٍ 

تقدیر 

بی تدبیر خویشم!

---

<<   در مصاف من  >>

چه شاعرانه 

چه بی پروا

کیست 

به مصاف من 

ایستاده 

با سینه واری 

چنان چون

کُه ؟! 

چه شاعرانه 

چه بی پروا 

تااشک 

برافکنم 

زپای !

آه ؛

روح وارِ 

بلند 

آریائی 

خموش نمی مانی 

تابان 

شبچراغی 

از این دست 

مگر: 

ورنه 

هزار بار 

شیون ُ 

هزار دل 

مرده ز

حسرتُ 

هزار بغض

می خورد

در این 

شامان: 

آه 

واژه! 

واژه ی 

بی پروا 

تنها 

تُو 

مگر!

 

پيام هاي ديگران ()        link        شنبه ۱۱ مهر ،۱۳٩٤ - kaveh